Na ruim veertig jaar werkzaam te zijn geweest in de verzorging stopt Rolina van Elp (63) er mee. Vrijdag 28 juni was de laatste dag, en dit werd feestelijk afgesloten met een heerlijke lunch samen met collega’s. Die vinden het jammer dat ze er mee stopt. Maar Rolina vindt het welletjes geweest.

Op 17 jarige leeftijd ging ze al werken de verpleging. Zo werkte ze in verschillende verpleeghuizen, en de laatste drieëntwintig jaar voor Icare in de wijkverpleging in De Wijk en IJhorst. Toen ze zelf kinderen kreeg was ze er even tussenuit, maar daarna pakte ze haar beroep weer op. ‘Het werk zelf was altijd leuk om te doen. Met mensen omgaan is elke dag weer anders en afwisselend. Bij sommigen kom je tijdelijk, bij anderen dagelijks, voor hen ben je vaak ook een luisterend oor’.

Het werken in de zorg is door de jaren wel veranderd zo heeft ze ervaren. ‘De randzaken, zoals de regelgeving, de veranderingen in de zorg, bijscholen en bekwaam blijven, werken in de weekenden en avonduren daar heb je ook mee te maken. Maar natuurlijk maak je heel bijzondere dingen mee. Rolina herinnert zich nog een mooie anekdote. ‘We gingen bij een man langs voor de wekelijkse douchebeurt. ‘Maar ineens was hij weg. Wij op zoek waar hij nou was gebleven. Bleek dat hij zich in bed had verstopt. Met het hoofd aan het voeteneind. Douchen vond ie maar niets’.

Bang dat ze na de pensionering in zwart gat valt is ze zeker niet. ‘Zo vlak voor de vakantie heb je er nog niet echt besef van. Maar denk niet dat ik me straks ga vervelen. Een dag in de week ga ik sowieso op mijn kleindochter passen en daarna zien we wel hoe het komt’.