Voor Geu Dekker (60) was het woensdag een heugelijke dag. Precies veertig jaar geleden trad hij in dienst bij Huisjes in De Wijk. Vele klanten en passanten die het spandoek met de bijbehorende tekst voor de zaak hadden gezien kwamen even langs om de jubilaris te feliciteren met dit heugelijke feit.
Geu groeide op in Fluitenberg, op het boerenbedrijf van zijn ouders. Na de LTS bekwaamde hij zich als tractormonteur. In 1980 trad hij in dienst bij Huisjes als monteur. Het bedrijf aan de Dorpsstraat was toen nog een mechanisatiebedrijf. Zijn werkzaamheden bestonden uit reparatie en onderhoud van landbouwvoertuigen en materialen. Toen het mechanisatiebedrijf in ‘91’ verhuisde naar Rogat, splitste de zaak zich toe op fietsen en aanverwante artikelen. Ook de naam veranderde in Tweewielercentrum Huisjes. Vanaf dat moment ging Geu zich bezig houden met de verkoop en reparatie van Fietsen en gazonmaaiers. Iets wat hij nog steeds vol enthousiasme doet. ‘Het klantencontact, de praatjes met de mensen, dat is ook mooie van het vak. Overal wordt je herkend en aangesproken als de fietsenmaker’. Zelfs op een mooie zondag wisten de dorpelingen de fietsenmaker thuis te vinden wanneer hij in de tuin zat met zijn vrouw. ‘Hadden ze een lekke band of zoiets. Nou dan repareerden we dat even’.
Het vak is nog veel te mooi, om mee te stoppen. Maar hij doet wel iets rustiger aan. Sinds het herseninfarct, enkele jaren geleden werkt hij halve dagen. En dat bevalt eigenlijk wel, zo geeft hij toe. ’s Middag heb ik even tijd om te rusten’. Al komt het daar niet altijd van. Er is altijd wel wat te doen in en om het eigen huis.’ In de tuin bezig zijn, bij een van de twee kinderen wat klussen. Op de racefiets of mountainbike er op uit’. Of samen met zijn vrouw oppassen op een van de drie kleinkinderen. ‘Een vierde kleinkind is op komst’.
Het had overigens maar weinig gescheeld of Geu was in het verleden voor zich zelf begonnen als fietsenmaker. Wijlen Jan Oostindien, bood hem ooit zijn fietsenzaak te koop aan . Op de plek aan de Dorpsstraat waar nu de afhaalchinees is gevestigd. ‘We zijn om tafel gaan zitten, kwamen aan het rekenen, het was een klein hokje en geen haalbare kaart’. Spijt heeft ie er nooit van gehad. ‘Ik heb het bij Huisjes altijd prima naar de zin gehad. Ze laten me geheel vrij, om zelfstandig mijn werk te doen’.
