Zowel in de wereld van beurshandel, als in Seinfeld wordt neergekeken op mensen die dubbel dippen. In beide gevallen gaat het om iets compleet anders, maar het is vermakelijk om te zien dat deze term in twee compleet verschillende werelden als het ware wordt gebruikt. Een van de twee heeft betrekking op financieel adviseurs die rijke cliënten dubbele kosten aanraken, en de andere vorm van dubbel dippen gebeurt wanneer iemand tweemaal een nacho in de saus dipt.
Nacho dipping
Laten we dus eerst ingaan op de belangrijkste van de twee: tweemaal dezelfde nacho in een dipsaus. Deze faux pas vindt plaats wanneer iemand een nacho in de saus dipt, om er vervolgens een hap van te nemen en om dan nogmaals de halve nacho in de dipsaus te steken. George Costanza uit Seinfeld zag wellicht niet in hoe dit in feite gelijk staat aan uw gezicht direct in de dipsaus te begraven, maar laten we hopen dat mensen tegenwoordig wijzer en ethischer zijn en niet meer dubbel dippen.
Dan de andere dubbele dip. Hoewel dit van een andere aard is, kan het wel financiële consequenties hebben voor beleggers die hun kapitaal professioneel laten beleggen.
Financial double dip
In de financiële sector vindt double dipping plaats wanneer een financiële professional zoals een persoonlijke broker die zich bezighoudt met institutioneel beleggen tweemaal geld verdient aan een klant voor hetzelfde werk. Er kan bijvoorbeeld verdiend worden aan een vergoeding als een commissie.
In zo’n geval beheert een persoonlijke broker de portefeuille van een rijke privé persoon voor een bepaald bedrag dat als beheerskosten wordt opgegeven. Van oorsprong werden deze portefeuilles alleen aangemaakt voor de zeer vermogende klasse, maar tegenwoordig worden er ook portefeuilles beheerd van rond 30.000 euro waardoor persoonlijke brokers ook voor kleinere beleggers aan de slag kunnen en aandelen kunnen aanschaffen.
Een voorbeeld van double dipping zou zijn dat een persoonlijke broker een positie in een beleggingsfonds koopt dat een commissie betaalt wanneer een belegger dit doet. Als daarna de persoonlijke broker deze commissie of vergoeding in eigen zak steekt onder het mom van extra kosten, bovenop de reguliere vergoeding, dan is deze persoonlijke broker niet alleen zeer onethisch bezig, maar hij of zij riskeert ook een enorme boete.
Alhoewel het niet vaak voorkomt, is er binnen de financiële wereld een breed gedragen afkeur voor deze praktijken. Vrijwel de gehele financiële wereld zien deze oneerlijke kostenberekening als zeer onethisch.
