DE WIJK – Het is vandaag feest in Huize Ten Heuvel aan de Willem Koopsweg in De Wijk. Henk ten Heuvel (81) en Roelie ten Heuvel-Stoffer (80) herdenken vandaag hun zestigjarig huwelijk. De twee zoons en drie kleinkinderen hebben ter ere van deze mijlpaal een versierde boog met ballonnen in de tuin geplaatst.
Henk, een rasechte Wieker, en Roelie, geboren in Koekange, kennen elkaar al sinds de lagere school. Wat begon als jeugdvriendschap groeide in de loop der jaren uit tot liefde. Roelie lacht terwijl ze vertelt: ‘In die tijd ontmoette de jeugd elkaar op vaste plekken in het dorp, want er was niet veel te doen. En dan ging je kijken of je ergens op kon passen, zodat je een plek voor jezelf had.’ Henk grapt: ‘Naarmate de avond vorderde en het warmer werd, gingen er steeds meer kleren uit.’ Roelie lachend: ‘Schrijf dat maar niet op, dat hoeft niet vermeld te worden!’ Niettemin was het geen verrassing dat ze al snel naar het gemeentehuis in De Wijk togen. Hun levende bewijs, zoon Jan, die binnenkort zijn zestigste verjaardag viert, zit met een grote glimlach in de woonkamer.
Wonen Dorpsstraat
Na de huwelijksdag woonden ze een jaar bij Roelie’s ouders voordat ze hun eigen huis aan de Dorpstraat betrokken. ‘Daar hebben we vijfenvijftig jaar met heel veel plezier gewoond,’ zegt Roelie. Het huis bood talloze klusmogelijkheden, en het scheelde dat Henk buitengewoon handig was. Tijdens zijn werkzame leven was hij timmerman bij Elpenhof en later uitvoerder bij bouwbedrijf Broekert in IJhorst, waar hij zich bezighield met het bouwen van viaducten. In zijn vrije tijd mocht hij altijd graag sleutelen aan oude tractoren. Na veertig dienstjaren ging hij met vroegpensioen op zijn 57e. Het grote genieten begon: ‘Lekker varen en mooie tochten maken met de boot.’ Tijdens vakanties deden ze dat altijd. Roelie werkte in de huishouding en zorgde voor het gezin.
Inmiddels wonen ze drie jaar in een seniorenwoning. Henk geniet van de rust, maar Roelie mist vooral de bedrijvigheid en levendigheid van de drukke Dorpstraat. Ze zou zo weer terug willen, maar Henk ziet dat anders: ‘Vanwege mijn reuma kan ik niet veel meer. In ons eigen huis was er altijd wat te doen. Nu hoef ik slechts een belletje te doen, en ze komen van de woningstichting.’
Elkaar scherp houden
Ze kunnen het nog steeds uitstekend met elkaar vinden en houden elkaar scherp. Henk benadrukt: ‘We hebben weleens woorden, maar we schelden nooit op elkaar.’ Afgelopen weekend hebben ze alvast een voorproefje genomen op het feest door uit eten te gaan met kinderen en kleinkinderen.
